آسمان در نظرم ابری و باران دارد
قطره ها تیرکشان تاب مرا میکاهد

گویی که جهان بر سر من میبارد
دست من بار دگر چتر تو را میخواهد

دلم از جان جهان دیدن تو میخواهد
که مگر از غم دوری براهند شاید

وقتی که تو را خامش و پنهان دیدم
از برق نگاه تو به خود لرزیدم

مادام که من خواب تو را میدیدم
از سایه ی سرد شب نمی ترسیدم

سالها که گذشت ز رفتنت دلگیرم
زان وقت دگر از خوش دنیا سیرم

هر لحظه و هر مکان به تو درگیرم
بی دیدن روی تو که من میمیرم

این سال بیا به سمت من تقدیرم

چقد غافلگیرانه

امروز روز عجیبی بود اون از دانشگاه که همه وحشت زده اومدن بیرون و صدای شیشه های کلاسا میومد

حالاهم که هنوز زلزله ول کن نیست

مردم ریختن تو خیابونا چادر زدن

خدا بخیر کنه میترسم بخوابم

چقدر سخت است انتظار کشیدن

دیگر خسته شده ام

چقدر دیگر باید بگذرد

کاش لااقل بروی

کاش بروی و همه چیز را با خودت ببری
مثل خاطراتت
خنده هایت
و من را ....

دلتنگتم ای رویا ای روشنی شب هام
آرام دلم بودی بنگر که دگر تنهام

شب ها گذرد بی تو، دردم فزون یابد
ساکت نشود بی تو، دردم نمیخوابد

جانا گذری کن بر بیراهه شب هایم
ورنه چو جانبازی از جنگ به درد آیم

حالا که گذرکردی و بردی دل و جان
من را که به عشق تو دچارم مران

مقصود دلم گاهی بر این پشت نظرکن
اسباب وصال تو مرا کشت نظر کن

دوری نکن از من ازین عاشق دلباخته ای
کز طرز نگاهی به خودت ساخته ای

اگر بروی ، من تنهایی چه کنم
در رویایم که تو آیی چه کنم

اگر تا آخرین لحظاتم بخاطرت
چشم به راه باشم و نیایی چه کنم

اگر قراراست نباشی برای من
بگو با این عمر جوانی چه کنم

پ.ن: شاید آخرین روزاست که میبینمش
الهی لا ینقطع رجائی عنک
خدایا خودت درستش کن